Gaziantep’te futbol, her zaman sadece 90 dakikadan ibaret olmadı. Bu şehir için futbol; emek, aidiyet ve ortak bir sevdanın adı oldu. Ancak son günlerde Gaziantep Futbol Kulübü üzerinden konuşulanlar, bu güçlü bağın yerini ciddi bir sorgulamaya bırakmış durumda.
İddialara göre kulüp yöneticilerinden Mehmet Taşdelen, kulübe verdiği maddi destek karşılığında arsa aldı. Bu durumun sadece bir kişiyle sınırlı olmadığı, benzer ilişkilerin başka yöneticiler için de konuşulduğu öne sürülüyor.
Şimdi herkesin aklındaki soru aynı:
Bu bir yöneticilik mi, yoksa farklı bir ticari ilişkinin adı mı?
Futbol kulüplerinde yöneticilik; fedakârlık, sorumluluk ve çoğu zaman karşılıksız emek demektir. Özellikle Anadolu kulüplerinde… Çünkü bu kulüpler, büyük sermayelerden çok halkın desteğiyle ayakta kalır.
Eğer bir yönetici verdiği paranın karşılığında arsa alıyorsa, burada sadece bir alışveriş değil; ciddi bir etik sorun başlar. Kulüp, bu noktada bir spor kurumu olmaktan çıkar, ticari bir yapıya dönüşme riskiyle karşı karşıya kalır.
O zaman sormak gerekir:
Eğer amaç yatırım yapmaksa, neden yönetici koltuğu tercih edilir?
Gaziantep halkı yıllardır takımına sahip çıktı. Deplasman yollarında harcanan son paralar, alınan formalar, verilen destek… Hepsi bu kulübün bugünlere gelmesinde pay sahibi.
Ama aynı halk, kulübünün “alacak-verecek” ilişkileriyle anılmasını istemiyor.
Burada mesele yalnızca bir arsa değil.
Mesele güven.
Mesele şeffaflık.
Mesele bu kulübün gerçekten hangi anlayışla yönetildiği…
Eğer bu iddialar doğruysa, kamuoyuna açık ve net bir açıklama yapılmalı. Eğer doğru değilse, yine aynı açıklıkla bu söylentiler ortadan kaldırılmalı.
Çünkü bu şehir yöneticisinden kazanç değil, adanmışlık bekler.
Ve unutulmamalı:
Bir kulüp arsalarla değil, güvenle ayakta kalır.
