Taziye ve Açılışlar Değil, Emekçinin Gerçeği
Gaziantep’te yine can yakıcı bir tablo yaşanıyor. Flament Tekstil’de çalışan işçiler, günlerdir maaşlarını alamadıklarını belirterek fabrika önünde seslerini yükseltiyor. “Alın terimizin karşılığını istiyoruz” diyen emekçiler, geçim sıkıntısının giderek büyüdüğünü ifade ediyor.
Ortada net bir gerçek var: İşçiler çalışmış, üretmiş ancak emeğinin karşılığını alamamıştır.
Flament Tekstil’in sahibi Mesut Özkeçeci’nin, Eyüp Özkeçeci’nin yakın akrabası olması ise kamuoyunda dikkat çeken bir diğer noktadır. Böyle bir tabloda gözler doğal olarak siyasetin de bu sürece ne ölçüde duyarlılık gösterdiğine çevrilmektedir.
Gaziantep’te sık sık taziye ziyaretlerinde, açılışlarda, protokol programlarında görülen siyasetçilerin, asıl olarak kendi şehrinde yaşanan emek sorunlarına ne kadar eğildiği artık sorgulanmaktadır.
Sayın Eyüp Özkeçeci’ye buradan açık bir çağrı yapmak gerekir:
Törenler, açılışlar ve protokol ziyaretleri elbette siyasetin bir parçasıdır. Ancak asıl siyaset, fabrika kapısında maaşını bekleyen işçinin yanında durabilmektir.
Bugün işçiler kira derdiyle, mutfak masrafıyla, çocuklarının ihtiyacıyla mücadele ederken; bu sessiz çığlığı duymamak mümkün değildir.
Hiç kimse bu sorunu görmezden gelemez. Akrabalık bağı ya da yakınlıklar, emekçinin hakkının önüne geçmemelidir.
Buradan çağrımız nettir:
Gösterişli programları bir kenara bırakın, önce işçinin hakkını konuşun. Önce emekçinin maaşını, alın terini, geçimini çözün.
Çünkü bu şehirde gerçek üretim sahnesi kürsüler değil, fabrikalardır.
Ve o fabrikalarda çalışan insanlar bugün sadece bir şey istiyor:
“Hakkımızı verin.”
