Hayatta bazen öyle hikâyeler vardır ki, sadece bir kişiyi değil, vicdanı da sorgulatır.
Bugün anlatacağım konu da tam olarak böyle...
İddialara göre, K.Y. isimli bir kişi yıllar önce tamircilik yaparken zamanla büyük bir servete ulaşıyor. Sonrasında ise elindeki parayı değerlendirmek için genç, dürüst ve çalışkan bir isme güveniyor.
"Bu parayı çalıştır. Ben uğraşamam. Sen kazan, kârından bana ver." deniliyor.
Genç arkadaş da verilen güveni boşa çıkarmıyor.
Parayı değerlendiriyor, ticaret yapıyor ve elde ettiği kârın önemli bir bölümünü düzenli olarak K.Y.'ye teslim ediyor.
İddialara göre bu süreçte K.Y. yaklaşık 33 bin dolar kâr elde ediyor.
Her şey yolunda giderken kimsenin sesi çıkmıyor.
Kazanç var...
Memnuniyet var...
Ortaklık var...
Peki ya işler tersine dönünce?
İşte asıl mesele de burada başlıyor.
Genç girişimcinin işleri bozuluyor. Ticaret her zaman kazandırmıyor. Zarar da ediliyor.
Bu kez K.Y., verdiği ana paranın peşine düşüyor.
İşte burada birkaç soru sormak gerekiyor.
Genç arkadaş para kazandırırken iyiydi de...
İşler kötüye gidince mi kötü oldu?
33 bin dolar kâr alınırken hiçbir sorun yoktu da...
Zarar edilince mi hesap değişti?
Ve en önemlisi...
Bugün herkesin konuştuğu o soru...
K.Y., o dönem bu kadar yüksek meblağı genç bir girişimciye verecek sermayeyi nereden buldu?
Bu sorunun cevabı kamuoyunu da yakından ilgilendiriyor.
Çünkü konu sadece bir para meselesi değil.
Konu; güven, ortaklık, ticaret ahlakı ve vicdandır.
Kazanç olduğunda ortağını alkışlayıp, zarar olduğunda bütün yükü onun omuzlarına bırakmak ne kadar adildir?
