55 senelik bir Fenerbahçeli olarak söylüyorum…
Üç yıl Gaziantep Fenerbahçeliler Derneği Başkanlığı yapmış biriyim. Maç günü neredeyse maçı izleyemem; bu bir totem değil, tamamen dayanamamaktan. Benim kırmızı çizgim nettir:
Dünyada Türkiye, Türkiye’de Gaziantep, sporda ise Fenerbahçe.
Ancak son günlerde Gaziantep kamuoyuna yansıyan uyuşturucu operasyonu ile ilgili gelişmeler beni şahsen ciddi şekilde rahatsız etti.
Şunu en baştan net söyleyeyim:
Steven Sadettin’in özel hayatı, aşkı, ilişkisi kimseyi ilgilendirmez. Bu tamamen kendisinin bileceği iştir. Ancak uyuşturucu meselesi öyle değildir. Orada durulur, orada herkes düşünür.
Bugün ortada bir adli kontrol, bir yurt dışı çıkış yasağı varsa, bu tedbirler boşuna alınmaz. Karşımızdaki kişi de “boş beleş” biri değil. Üstelik Steven’in yurt dışından kendi isteğiyle Türkiye’ye gelmiş olması, “Kaçacak olsa gelir miydi?” sorusunu akıllara getiriyor. Bu da işin başka bir boyutu.
Ama şunu da unutmamak gerekir:
Hakimlerimiz ve savcılarımız da bu kararları keyfine göre almaz. Soruşturmanın bir ciddiyeti, bir dosyası, bir hassasiyeti vardır. Devlet bu tedbirleri soruşturmanın selameti için uygular.
Tam da bu nedenle, altını çizerek söylüyorum:
Bu bir suçlama yazısı değildir. Bu bir vicdan çağrısıdır.
Masumiyet karinesi esastır, elbette. Kimse mahkeme kararı olmadan suçlu ilan edilemez. Ancak kamuoyunda tartışılan, güven sarsan böylesi bir süreçte, ilgili kişinin görevde kalması hem kuruma hem kendisine zarar verir.
Bu yüzden diyorum ki;
Steven Saadettin kardeşim,
Eğer gerçekten bu sürecin sağlıklı ilerlemesini istiyorsan,
Eğer adının daha fazla yıpranmasını istemiyorsan,
Eğer temsil ettiğin yapının zarar görmesini istemiyorsan…
Soruşturmanın selameti açısından istifa etmelisin.
Bu bir kaçış değil, bu bir duruştur.
Bu bir suç kabulü değil, bu bir sorumluluk örneğidir.
Gerçekler ortaya çıkar.
Adalet yerini bulur.
Ama kurumlar ve şehirler, bu süreçlerde gösterilen duruşla hatırlanır.
Benden söylemesi.
